Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Ρίο-Αντίρριο 1954: σπάνιες εικόνες μιας άλλης εποχής


Το 1954, 21 χρόνων φοιτητής του Πρίνστον, o Robert McCabe ξεκινάει απ’ την πόλη του, τη Νέα Υόρκη, για ένα ταξίδι δέκα ημερών στην Ελλάδα, καλεσμένος ενός Έλληνα συμφοιτητή. Κι αυτό ήταν. Μαγεύτηκε, παραδόθηκε αμαχητί. Έμεινε όλο το καλοκαίρι και ουσιαστικά, δεν την εγκατέλειψε ποτέ. Παντρεύτηκε Ελληνίδα και τώρα (ήταν υψηλόβαθμο στέλεχος της Lehman Brothers) έχει σπίτι στην Πλάκα και μοιράζει το χρόνο του μεταξύ Νέας Υόρκης και Αθήνας.

 Από εκείνο το πρώτο του ταξίδι το 1954 αλλά και το 1955, ’57, ’61 και ’65 εφοδιασμένος με μια Rollieflex μηχανή, αιχμαλωτίζει ανθρώπους και τοπία της ελληνικής γης και δημιουργεί εικόνες αλησμόνητες. Καταγράφει μια Ελλάδα της στέρησης, φτωχική και ξυπόλητη αλλά με αξιοπρέπεια. Χαμογελαστά πρόσωπα και μάτια να λάμπουν από ζωντάνια και αισιοδοξία. Οι εκθέσεις και τα λευκώματα με αυτές τις φωτογραφίες που κυκλοφορούν σε όλο τον κόσμο, έχουν κάνει καλύτερη δουλειά απ’ όλο το διπλωματικό σώμα.
Οι φωτογραφίες εκείνης της εποχής (1954-1965) δείχνουν τα νησιά της Ελλάδας με τα κορίτσια να βγάζουν νερό από τα πηγάδια, να μην υπάρχει ηλεκτρικό, με γαϊδούρια… Τώρα όλα αυτά έχουν αντικατασταθεί από τρεχούμενο νερό, ρεύμα, αυτοκίνητα…
Το Καλοκαίρι του 1954, ο κορυφαίος φωτογράφος -και φιλέλληνας- R. McCabe, διασχίζει το στενό Ρίου- Αντιρίου με τη μηχανή ανά χείρας. Oι φωτογραφίες αυτές είχαν δημοσιευθεί στο περιοδικό BEST σε ρεπορτάζ του Γιώργου Μαρκουλάκη και μας ταξίδεψαν σε μία Ελλάδα που έχει πάψει να υπάρχει, δεκαετίες τώρα.








«Κι ύστερα στρώνει στρώνει χιόνι, χιόνι αλύπητο»


Γράφει ο Κίτσος ο Αθαμάνας

«Θ’ αφήσω/ τη λευκή χιονισμένη κορυφή/ που ζέσταινε μ’ ένα χαμόγελο/ την απέραντη μόνωσή μου. – Θα τινάξω απ’ τους ώμους μου/ τη χρυσή τέφρα των άστρων/ καθώς τα σπουργίτια/ τινάζουν το χιόνι/ απ’ τα φτερά τους.» Γ. Ρίτσος

Δυο μέρες ήμουν χωμένος μέσα στα τσιόλια. Φοβήθηκα το χιονιά, μάς μπουρμπούλιασε το κεφάλι και η τηλεόραση. Θα πέσει χιόνι και θα έρθει «λιμός, σεισμός και καταποντισμός». Υπό κατάψυξη η Αθήνα, ενδέχεται να το παγώσει, άνοιξαν οι κλιματιζόμενες αίθουσες για τους άστεγους -τις άλλες μέρες δε παν’ να κόψουν το κεφάλι τους- η κρατική μηχανή προετοιμάζεται καταλλήλως  και η κάθε «σάρα και μάρα» στο κουτί για την  ενημέρωσή μας. Στα Τζουμέρκα έγινε ο αγιασμός στη γέφυρα Τζαρή, «βραβεύσαμεν», βγάλαμε καμιά πεντακοσαριά φωτογραφίες, τις αναρτήσαμε στα δίκτυα κι έτσι επιτελέσαμε… το καθήκον μας.


Παιδιά δεν αντέχω. Έπαθα χιονίαση! «Το όνειρο με χιόνι μην το φοβάσαι, γιατί το χιόνι το λευκό δηλώνει την αγνότητα, τον ανεπιτήδευτο έρωτα και τη χαρά του παιχνιδιού. Αντίθετα να φοβάσαι τη χιονοθύελλα ή το βρώμικο χιόνι». Το φοβήθηκα και πήγα και γρούδιασα. Το διάβασα στον ονειροκρίτη. Μετά κατάλαβα πως μιλάει γι όνειρο και όχι για πραγματικότητα!  Άκουσα ακόμη -στην τηλεόραση βεβαίως, βεβαίως- ότι «η ανθρώπινη ψυχή γνωρίζει από την εμπειρία αιώνων ότι το χιόνι σημαίνει κρύο, μοναξιά και θάνατο, εκτός από όταν εμφανίζεται στην ωραιότερη μορφή του, την κανονική, σε μικρές νιφάδες και να πέφτει όπως πρέπει να πέφτει, σε αυτή την περίπτωση συμβολίζει αφθονία αγαθών» και επομένως με κατάπιασε  μεγάλη αγωνία. Θα ήταν μικρές νιφάδες ή καλαπόδια;  Τι μπορεί να πάθει ο άνθρωπος! 
Τα είπα και στη γυναίκα μου. Μόνο ξύλο δεν έφαγα. «Κουρκούτιασες μού φαίνεται. Έχεις διαβάσει ό,τι υπάρχει και δεν υπάρχει από ποίηση και ξέπεσες σε ονειροκρίτες; Δεν έμαθες τίποτε για το χιόνι;» Και μού είπε τους στίχους του Νίκου Καρούζου

«Κι αν χιονίζει στο πνεύμα/κι αν κρυώνουν οι μεγάλες ιδέες/ο κόσμος πρέπει να προχωρήσει.»

Κι ήρθαν ανάκατα οι σκέψεις και καταβυθίστηκε η μνήμη κι έφτασε στην Ανάβαση του Κύρου (επιθετικός ή μη πόλεμος ήταν αυτός κανένας δεν μού το εξήγησε) «νυκτερευόντων δ᾽ αὐτῶν ἐνταῦθα ἐπιπίπτει χιὼν ἄπλετος, ὥστε ἀπέκρυψε καὶ τὰ ὅπλα καὶ τοὺς ἀνθρώπους κατακειμένους.» Και έχει πλάκα τι έγινε. Εκεί στην ύπαιθρο που ήταν μαζεμένο το στράτευμα το χιόνι κάλυψε τους στρατιώτες και τα ζώα, ώστε κανένας δεν ήθελε να σηκωθεί γιατί το χιόνι έμοιαζε σαν μια μαλακή ζεστή κουβέρτα. Πολεμική ανταπόκριση του Ξενοφώντα. Κάπως έτσι, ποιητικά, παρουσίασε την πορεία προς το μέτωπο («Άξιον εστί») ο Οδυσσέας Ελύτης.
«Όμως εμείς δεν είχαμε, ότι κομμένα τα γιοφύρια πίσω μας, και τα λίγα μουλάρια μας, κι εκείνα ανήμπορα μέσα στο χιόνι και στη γλιστράδα της λασπουριάς».  
Κι όλα αυτά τα σκεφτόμουν. Ονειροκρίτες, πολεμικές ανταποκρίσεις, Αδωνιάδες και Πολακ (η)άδες, Θεσμοί και λογισμοί, πατριωτιλίκι  και κουραφέξαλα, κόφτης και περηφάνια, αλήθεια και συντάξεις, υγεία και γηρατειά, πρόσφυγες και προσφυγιά, χιόνι και καταντιά.  Ποίηση και ποιητές, πολιτικοί και «λαπάδες», δηλαδή σούργελα και δημιουργοί, καλλιτέχνες και χαμχούιδες και γκαζοτενεκέδες. Όλα αυτά αντιμετωπίζονται. Αλλά άμα «χειμώνας μπαίνει ώς το μυαλό/ κάτι κακό θ’ ανάψει», δηλαδή με την Τζουμερκιώτικη λαλιά «σιούρα τα, βλάχα,  μ’ σιούρατα,  πιο πέρα απ’ τα Τζουμέρκα».  
Και ο χειμώνας ήρθε και βάρεσε για τα καλά σκέψεις και συνειδήσεις, αξίες και θεσμούς… Προπάντων όμως βάρεσε για τα καλά τα παιδιά, αφού ο νόμος είναι νόμος και όπως έλεγαν και οι Λατίνοι «Dura lex sed lex», δηλαδή «σκληρός νόμος, αλλά νόμος». Και, επομένως σε ομηρεία τα παιδιά ! Τόσο απλά…

Δεν ξέρω γιατί, αλλά έτσι απλά μού ήρθαν στο νου τα λόγια της Έρης Ρίτσου, κόρης του μεγάλου μας ποιητή:
«21η Απριλίου 1967.Στις 12 το μεσημέρι συλλάβανε τη μάνα μου στο Καρλόβασι.  Στις 6 το πρωί η Χούντα είχε συλλάβει τον πατέρα μου στην Αθήνα. Ήμουν δώδεκα χρονών. Έμεινα σπίτι με τον παππού μου. Η Χούντα δεν με συνέλαβε, δεν με κράτησε, δεν με έθεσε υπό προστασία!»

Ποιος να το καταλάβει πως «Εκεί κάτω στο ποτάμι/Ζούνε δυο μικρά παιδιά/ Τόνα βλέπει δεν ακούει/Τ’ άλλο ακούει μα δε βλέπει/Και τα δυο ξέρουν πως πρέπει/Να ‘χουν μόνο μια καρδιά/Εκεί κάτω στο ποτάμι/Τα παιδιά μένουν παιδιά(Μάνος Χατζηδάκις). Θα το μάθουν κάποτε;  

Τo Kίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών κόβει τη Πίτα του, το Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2017, ώρα 19.00', στο ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ, Πανεπιστημίου 52.

Σύλλογος Ηπειρωτών Γλυφάδας. Νέο Διοικητικό Συμβούλιο, Εξελ. Επιτροπή και αντιπρόσωποι Π.Σ.Ε.


Μετά τις εκλογές του Συλλόγου Ηπειρωτών Γλυφάδας «Η ΠΙΝΔΟΣ» που πραγματοποιήθηκαν την Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2017 στο κινηματοθέατρο «Μελίνα Μερκούρη» για ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου, Εξελεγκτικής Επιτροπής και Αντιπροσώπων στην Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος και αφού το νέο ΔΣ συγκροτήθηκε σε σώμα, η σύνθεση του νέου ΔΣ έχει ως εξής:

Πρόεδρος: Στέφος Σπύρος,                                         Ν. Ιωαννίνων
Αντιπρόεδρος: Μπουρογιάννης Παντελής,         Ν. Άρτας
Γραμματέας: Βασιλείου Λάμπρος,                          Ν. Άρτας
Ταμίας: Πιτίδης Κώστας,                                              Ν. Ιωαννίνων
Έφορος: Λιαμίρα Βασιλική,                                        Ν. Θεσπρωτίας
Μέλος: Ζώτος Νίκος,                                                      Ν. Θεσπρωτίας
Μέλος: Κατοπόδης Τάσος,                                          Ν. Πρέβεζας

Αναπληρωματικά μέλη
Γρίβας Κώστας
Μπουρογιάννη Ειρήνη
Τσαρτσάλης Γιάννης
Γκιόκας Νίκος

Εξελεκτική Επιτροπή
Σιούτη Φωτεινή
Τζάνης Μιχάλης
Βάνας Δημήτρης

Αντιπρόσωποι στην ΠΣΕ
Ζιάκας Γρηγόρης
Στέφος Μιχάλης
Σταυρόπουλος Κώστας


Το Δ.Σ.

Συνάντηση των μελών της Επιτροπής Παρακολούθησης για την αναστήλωση της Γέφυρας Πλάκας


Προγραμματισμένη συνάντηση των μελών της Επιτροπής Παρακολούθησης για την αναστήλωση της Γέφυρας Πλάκας πραγματοποιήθηκε σήμερα, μετά από πρόσκληση του Περιφερειάρχη Ηπείρου κ. Αλέξανδρου Καχριμάνη. Στη συνάντηση παραβρέθηκαν οι: Β. Κασκάνης - Δ. Κουνάβος από ΥΝΜΤΕ Ηπείρου, Δ. Καλιαμπάκος (καθηγητής ΕΜΠ), Χρ. Παπαβρανούσης (Πρόεδρος ΤΕΕ/ΤΗ), Γ. Σμύρης (Αντιπροσωπείας ΤΕΕ/τμ. Ηπείρου), Αλεξ. Λάμπρου (Αντιπρόεδρος Δ.Ε. ΤΕΕ/τμ. Ηπείρου), Ι. Σεντελές (Δήμαρχος Βορείων Τζουμέρκων), Χαρ. Στάμος (Μέλος Δ.Σ.- εκπρόσωπος Συλλόγου Προστασίας Αράχθου).
Αντικείμενο της συνάντησης ήταν η ανασκόπηση των ενεργειών και των δράσεων που αναλήφθηκαν σε τοπικό επίπεδο και συζητήθηκαν τα δεδομένα που υπάρχουν ως προς τις επόμενες διαδικασίες και δράσεις που απαιτούνται για την αποκατάσταση του ιστορικού γεφυριού.
Εκτιμήθηκε ότι οι τοπικοί φορείς έφεραν σε πέρας εντός των ορίων που είχαν τεθεί όλες τις πρόδρομες εργασίες που είχαν αναλάβει και πλέον επείγει η λήψη οριστικών αποφάσεων από τις κεντρικές υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού ή και του Υπουργείου Υποδομών, για τη χρηματοδότηση, αλλά και τον τρόπο υλοποίησης του έργου κάτω από αυστηρές προδιαγραφές που θα επαναφέρουν το γεφύρι στην αρχική του μορφή.

Για την διευκρίνηση των ανωτέρω θα επιδιωχθεί η πραγματοποίηση ευρείας σύσκεψης στην Αθήνα, στην οποία θα παραστούν και τα μέλη της Επιτροπής Παρακολούθησης, όπου θα καταθέσουν τις απόψεις τους για την κατασκευή του ειδικού αυτού έργου.
Η Επιτροπή και με δεδομένη την πρόθεση του επιχειρηματία κ. Ν. Λούλη, να χρηματοδοτήσει με 150.000 ευρώ μελέτες του έργου, συμφώνησε όπως σε συνεργασία με το Ε.Μ.Π. προχωρήσει στην εκπόνηση ορισμένων πρόδρομων μελετών, όπως της υδραυλικής, προκειμένου να βοηθηθεί η ταχύτερη ωρίμανση του έργου.

Μετονομασίες όλων των χωρίων του Νομού Πρέβεζας - Σχεδόν όλα τα ονόματα άλλαξαν εκτός της Πρέβεζας της Πάργας και της Καμαρίνας

Σχεδόν όλα τα ονόματα άλλαξαν εκτός της Πρέβεζας (Perevoz, Preveze, Previsione) της Πάργας και της Καμαρίνας
Αν και η μετονομασία τοπωνυμίων της Ελλάδας άρχισε με το πρώτο διάταγμα της 3ης Απριλίου 1833 (η Πρέβεζα τότε ήταν Τουρκοκρατούμενη), η πορεία αλλαγών δεν ήταν ικανοποιητική. Το έτος 1915 , με 61 μετονομασίες θεωρείται καλή χρονιά και μεταξύ ετών 1916 και 1919 σημειώνονται άλλες 65 μετονομασίες.
Η χαμηλή παραγωγικότητα...της επιτροπής ωθεί την κυβέρνηση, στις 10 Οκτωβρίου 1919 , να υποχρεώσει την επιτροπή να προχωρήσει σε αναγκαστική συνεργασία μετους δασκάλους όλης της χώρας προκειμένου να προχωρήσει ο εξελληνισμός των ονομάτων.
Μεταξύ των ετών 1920 και 1925 , ανακοινώνονται μόνο 61 νέες μετονομασίες , λόγω τηςδιεθνούς συγκυρίας, της συζήτησης περί μειονοτικών δικαιωμάτων και τις ανταλλαγές τωνπληθυσμών.

 Για το λόγο αυτό συστήθηκαν νομαρχιακές επιτροπές από καθηγητές, εφόρους αρχαιοτήτων, απλούς δημόσιους υπαλλήλους, οι οποίοι ανέλαβαν επίσημα καθήκοντα, βάσει του νέου νομοθετικού διατάγματος της 17ης Σεπτεμβρίου 1926 . Το διάταγμα αυτό επικυρώθηκε με νεώτερο διάταγμα της 13ης Νοεμβρίου 1927 και με το νόμο 4096/1929 . 
Ετσι άρχισε ημαζική μετονομασία των ξενόφωνων ή κακόηχων ονομάτων συνοικισμών, χωριών και πόλεων,προβλέποντας μάλιστα και σχετικές νομικές κυρώσεις για τους παραβάτες. «Πρόστιμο … 100δραχμές και κράτηση μέχρι 10 μέρες».

Μεταξύ των ετών 1929 – 1952 ακολουθούν 354 μετονομασίες .
Τη πενταετία 1953 - 1957 σημειώνονται 760 μετονομασίες. Το έτος 1955 , ειδικά,ήταν η χρονιά της μαζικής αλλαγής στα ονόματα των χωριών της Ελλάδας. Για παράδειγμα ο Καρβασαράς (= Caravan Serai ή Saray = Πανδοχείο Ταξιδιωτών) γίνεται Αμφιλοχία .
Ειδικότερα στό Νομό Πρέβεζας επήλθε σαρωτική αλλαγή .
Σχεδόν όλα τα ονόματα άλλαξαν εκτός της Πρέβεζας (Perevoz, Preveze, Previsione) της Πάργας και της Καμαρίνας !!! Τακακόηχα, τούρκικα, σλαβικά, ρουμανικά, και αλβανικά ονόματα χωριών της Πρέβεζας μετονομάστηκαν σε Ελληνικές ονομασίες.
Αναφέρονται αλφαβητικά τα παλαιά ονόματα και αντιστοιχία με τα νέα: 

 Αγιά (Πάργας) παρέμεινε ως έχει
 Άρτσα, γίνεται Νάρκισσος
 Βλάντα, γίνεται Δεσποτικά 
 Βολέτσι και Στρεβένικο γίνονται Κρανέα
 Βόνιτσα, παρέμεινε ως έχει (σλαβικά Vondina = πόλη με νερά )
 Βούλιστα (σλάβικο) γίνεται Παναγιά
 Γιαννούζι γίνεται Αχερουσία 
 Γκιονάλα, γίνεται Ρευματιά 
 Γόρανα γίνεται Τρίκαστρο
 Γορίτσα γίνεται Σταυροχώρι 
 Ζάλογγο είναι το όνομα του βουνού (από το αρχαίο σλαβικό Za + Longu = πυκνό δάσος)
 Ζερμή, γίνεται Βρυσούλα
 Ιμάμ Τσαούς (από το Imam Cavus = Τούρκος Ιερέας Λοχίας) γίνεται Αγιος Σπυρίδων 
 Καμαρίνα παρέμεινε Καμαρίνα 
 Καντζάς, γίνεται Στεφάνη
 Κομψιάδες, γίνεται Αμμότοπος (σήμερα δήμος Ξηροβουνίου Αρτας)
 Κορίτιανη, γίνεται Ανω Σκαφιδωτή 
 Κράβαρη, γίνεται Άνω Ράχη
 Λέλοβα, γίνεται Θεσπρωτικό 
 Λούτσα, παρέμεινε ως έχει (σλαβικά Luza = κοιλότητα συλλογής υδάτων)
 Μουζάκα, γίνεται Σφηνωτό 
 Μουζακάτι, γίνεται Μουζακαίικα 
 Μπεσερές (τούρκικο) και Λι Κούρσι (Li kursi, αλβανικό = κάστρο ) , γίνεται Μεσοπόταμος 
 Μποντάρι, γίνεται Βαλανιδούσα 
 Μπουλμέτι, γίνεται Γαλατάς
 Νάσιαρη, γίνεται Άσσος
 Νεμίτσα, (σλάβικο) γίνεται Βουβοπόταμος
 Νιαγκάτες γίνεται Κορυφούλα
 Ντάρα, γίνεται Ελιά
 Ντούβιανα, γίνεται Κρυοπηγή
 Πάργα, παρέμεινε ως έχει
 Ποδογόρα (από το Σλαβικό Pot + Goria = Πρόποδες Βουνού) γίνεται Ριζοβούνι
 Ράπεζα, ή Ρέπεζα (τούρκικο) γίνεται Ανθούσα 
 Ρενιάσα ή Ρηνιάσα, γίνεται Ριζά 
 Ρουσιάτσα, γίνεται Πολυστάφυλο
 Σέσοβο (σλάβικο), γίνεται Πολύβρυσο 
 Σπλάντζα, γίνεται Αμμουδιά 
 Στρεβίνα, γίνεται Καμπή 
 Σφελέγγο, γίνεται Δρυόφυτο
 Ταμπάνι γίνεται Θέμελο 
 Τζαραβίνα, γίνεται Σκεπαστό 
 Τουρκοπάλουκο, γίνεται Κυψέλη 
 Φτήνα, γίνεται Αηδονιά

Ζήσε γαμώτο όσο προλαβαίνεις. Ζήσε αληθινά!


Βάλε την καρδιά να σφυροκοπά ανελέητα, αντέχει μην τη φοβάσαι.


Ξυπνάς, κοιμάσαι, ξαναξυπνάς.

Το ενδιάμεσο διάστημα λες ότι ζεις.
Βαθιά μέσα σου, όμως, ξέρεις ότι απλά αναπνέεις. Αναπνέεις κοφτά και βαριεστημένα. Αναπνέεις διεκπεραιωτικά.
Κάθε που κατεβάζεις τα πόδια σου από το κρεβάτι και τα ακουμπάς στο πάτωμα, σκέφτεσαι πως άλλη μια από τα ίδια ξημέρωσε.
Μια μέρα με δεδομένες εικόνες, μια μέρα χωρίς εκπλήξεις πέρα από τις αναμενόμενες, μια μέρα δίχως ζωή.
Μια ζωή δίχως ζωή.
Και περνούν τα χρόνια και μεγαλώνεις. Οι ρυτίδες που μετράς στον καθρέφτη σου μαρτυρούν κάθε μια στιγμή που πέρασε.
Τις μετράς και λυπάσαι. Δε λυπάσαι όσα πέρασαν. Κλαις για όσα δεν άφησες ποτέ να έρθουν.
Από φόβο θες, από εγωισμό, από προσήλωση στο τι θα πουν οι άλλοι;
Βαθιά μέσα σου δεν ξέρεις.
Το μόνο που καταλαβαίνεις είναι πως αφέθηκες να εγκλωβιστείς σε έναν ασφυκτικό μικρόκοσμο με κάγκελα ασφαλείας, κλειδωμένες πόρτες και σφραγισμένα παράθυρα. Πουθενά δε σε βρίσκει ο ήλιος. Η θέα σου είναι ανύπαρκτη. Όμοια με αυτή και τα όνειρά σου περιορίζονται στις λίγες ώρες της μέρας που αφιερώνεις στον ύπνο.
Μόνο κοιμισμένος κάνεις όνειρα φίλε. Κι όμως, τα μεγαλύτερα, τα πιο τρελά, τα πιο δικά σου όνειρα έπρεπε να τα κάνεις ξυπνητός.
Έπρεπε να αφεθείς να βλέπεις τη θέα από τα παράθυρα της ζωής και να οραματίζεσαι τα βήματά σου. Έπρεπε να μπορείς να σε κάνεις εικόνα εκεί που θέλεις να πας. Έπρεπε να θέλεις να πας κάπου.
Αντ’ αυτού επέλεξες τα βαλτωμένα, δειλιασμένα νερά της στασιμότητας.
Και λες ότι ζεις. Αλλά δε ζεις και το ξέρεις. Επέλεξες τα σκοτάδια από φόβο μην τυφλώσει τα μάτια σου το άπλετο φως του ήλιου.
Μην κλαις. Δεν είναι ώρα για κλάματα. Είναι μόνο ώρα για αληθειες. Πεταγμένες στα μούτρα πονάνε οι ρουφιάνες. Αλλά να χαίρεσαι που από κάπου έρχονται και σε χτυπάνε. Γιατί ποτέ δεν είναι αργά για όνειρα. Ποτέ δεν είναι αργά για να παλέψεις για όσα όσα θέλεις για σένα.
Κλείσε τα μάτια και σκέψου πού θα ήθελες να πας. Τι θα ήθελες για σένα αληθινά;
Κι ύστερα άνοιξέ τα. Άφησε ένα παράθυρο ανοιχτό να σε φυσάει αέρας και κοίτα έξω.
Δες τη ζωή σου αλλιώς και τρέχα να την κυνηγήσεις. Άλλαξε όσα δε σου αρέσουν. Πειραματίσου, ρίσκαρε.
Ζήσε που να πάρει όσο προλαβαίνεις.
Μην κοιτάς πόσων χρόνων έφτασες δίχως να ζεις. Άρχισε να μετράς το χρόνο που σου μένει να ζήσεις αληθινά, ουσιαστικά.
Ζήσε. Βάλε την καρδιά να σφυροκοπά ανελέητα, αντέχει μην τη φοβάσαι. Η ανία τη σκοτώνει, τίποτα άλλο.
Ζήσε…
Ζήσε…


Της Στεύης Τσούτση
diaforetiko

To Εβραϊκό Μουσείο της Ελλάδος, Νίκης 23, Σύνταγμα, διοργανώνει την εκδήλωση «Η Εβραϊκή Κοινότητα των Ιωαννίνων – Αντικειμένων Μνήμη»-«Γιοσέφ Ελιγιά, o Ποιητής της Λίμνης», τη Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2017, ώρα 19.00',



 
Το Εβραϊκό Μουσείο της Ελλάδος σας προσκαλεί τη Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2017, στα εγκαίνια των περιοδικών του εκθέσεων «Η Εβραϊκή Κοινότητα των Ιωαννίνων – Αντικειμένων Μνήμη» και «Γιοσέφ Ελιγιά, o Ποιητής της Λίμνης».
Οι δύο αυτές εκθέσεις πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του νέου τριετούς προγράμματος συνεργασίας του Ε.Μ.Ε. με την Πρεσβεία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Αθήνα, η οποία υποστηρίζει με συνέχεια, συνέπεια και επιτυχία το έργο του Μουσείου.
«Η Εβραϊκή Κοινότητα των Ιωαννίνων – Αντικειμένων Μνήμη»
Αναδεικνύει πτυχές της ιστορίας και της καθημερινής ζωής της παλιάς ρωμανιώτικης κοινότητας των Ιωαννίνων, συνδυάζοντας τις πληροφορίες με φωτογραφικό υλικό και αυθεντικά αντικείμενα από τις συλλογές του Ε.Μ.Ε. που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο ευρύ κοινό, αλλά και με πρωτότυπα κειμήλια υπό ευγενική παραχώρηση ιδιωτών.

 Γιοσέφ Ελιγιά
«Γιοσέφ Ελιγιά, o Ποιητής της Λίμνης»

Αυτή η διαδραστική έκθεση δίνει στους επισκέπτες την ευκαιρία να γνωρίσουν την εποχή, τη ζωή και το έργο του σπουδαίου γιαννιώτη διανοούμενου και ποιητή και τους ενθαρρύνει να αναπτύξουν μια διαλογική σχέση μαζί του, βασισμένη στα ποιήματα και τις μεταφράσεις των ιερών κειμένων που μας κληροδότησε.
Στόχος των περιοδικών εκθέσεων και των συνδεόμενων πολιτιστικών δράσεων, είναι να παρουσιάσουν στο κοινό στοιχεία από τη ζωή και την παράδοση μιας από τις μικρότερες, αλλά και συνάμα παλαιότερες εβραϊκές κοινότητες του ελλαδικού χώρου, και να διερευνήσουν την ατομική και συλλογική προσφορά της στον εμπλουτισμό των τοπικών αστικών και κοινωνικών μετασχηματισμών.
Τις εκθέσεις συνοδεύει δίγλωσσος κατάλογος, καθώς και ειδικά σχεδιασμένα εκπαιδευτικά προγράμματα για το μαθητικό κοινό.
Οι εκθέσεις θα φιλοξενηθούν στο Εβραϊκό Μουσείο της Ελλάδος από τις 23 Ιανουαρίου έως τις 25 Σεπτεμβρίου 2017.
Εγκαίνια: 23.01.2017, 19.00. Διάρκεια Εκδήλωσης: 18:00 - 21:00.
Για περισσότερες πληροφορίες και φωτογραφικό-έντυπο υλικό μπορείτε να επικοινωνείτε με το Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος, Νίκης 39, 105 57 Αθήνα, τηλ.: 210-32 25 582, e-mail: info@jewishmuseum.gr  - Ώρες: Δευτέρα - Παρασκευή 09:00 - 14:30.

Με την υποστήριξη:
Από την Aλλέγρα Mάτσα ποιήματα για τον Γιοσέφ Ελιγιά

Γιάννενα-Ιστορία-Ποίηση Εβραϊκά «Τώρα οι μπαξέδες άνθισαν» κ.ά.

Συνταγές από τον Ηπειρώτη chef Τάσο Τόλη : ΓΑΥΡΟΣ ΜΑΡΙΝΑΤΟΣ ΜΕ ΑΒΟΚΑΝΤΟ


Υλικά για 4-6 άτομα
1 ½ κιλό γαύρος
100 mel ξύδι
5-6 σκελίδες σκόρδο
200mel ελαιολαδο
2 λεμόνια (το χυμό τους)
2 αβοκάντο
20 γρμ αλάτι
Άνηθο η μαϊντανό κατά προτίμηση.

ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΣΥΝΤΑΓΗΣ
Πλένετε τους γαύρους και τραβάτε το κεφάλι και τη ραχοκοκαλιά προς το μέρος της κοιλιάς, για να μείνει μόνο το φιλέτο του.
Σε ένα μπολ , ανακατεύετε τα φιλέτα με αλάτι και ξύδι το χυμό λεμονιού αφήστε να ψηθούν για 48 ώρες στο ψυγείο .
Στραγγίζουμε χωρίς να πλύνουμε τα φιλέτα .
Τοποθετείστε κατά σειρά, σε περιεκτη και τα σκεπάζετε με το ελαιολαδο και τα μυρωδικά.
Σερβίρετε μετα από 24 ώρες πάνω σε φρεσκοψημενες φέτες ψωμιού με αβοκάντο κομμένο σε φέτες .









Τάσος Τόλης
Επίτιμος Πρόεδρος Λέσχης Αρχιμαγείρων Ελλάδος










romiazirou.blogspot.gr

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Πάει για ρεκόρ στην παγκόσμια κατάταξη υπεραιωνόβιων πολιτικών ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης


Δεκάδες θέσεις πάνω από την ανύπαρκτη Βασίλισσα της Αγγλίας
H μακροζωία του Μεγάλου Παλαιού της ελληνικής πολιτικής έχει σταματήσει να είναι αστείο εδώ και πολύ καιρό. Πλέον,το βασικό της χαρακτηριστικό είναι (αν είστε αισιόδοξοι) το αξιοπερίεργο, ενώ αν είστε απαισιόδοξοι πολύ πιθανόν να ανησυχείτε ότι όταν πια θα έχει σβήσει ο ήλιος, στην άδεια από ζωή και μνημόνια πια Γη θα περιφέρεται ακόμη ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.
Περά από αυτά τα post-apocalyptic, έχει έρθει και η ώρα των ρεκόρ. Σε αντίθεση με τυχάρπαστους ηγέτες όπως η Βασίλισσα Ελισσάβετ (που ζορίστηκε ελαφρώς τις προηγούμενες ημέρες) που δσυκολεύονται να καβατζάρουν τα 91 και άρα είναι μόλις στο #55 της παγκόσμιας κατάταξης, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έχει περάσει και το top 10 και έχει χτυπήσει top 5.
Οι αρχαιότεροι εν ζωή πολιτικοί ηγέτες παγκοσμίως:
    1. Λίαμ Κοσγκρέιβ
      Πρωθυπουργός της Ιρλανδίας 1973-1977
      Ηλικία: 96 έτη και 277 μέρες
    2. Γιοσίπ Μανόλιτς
      Πρωθυπουργός της Κροατίας 1990-1991
      Ηλικία: 96 έτη και 299 μέρες
    3. Χαβιέ Πέρεζ ντε Κεγιάρ
      Πρωθυπουργός του Περού 2000-2001
      Ηλικία: 96 έτη και 362 μέρες
    4. Χάο Μπαϊκούν
      Πρωθυπουργός της Ταϊβάν 1990-1993
      Ηλικία: 97 έτη και 187 μέρες
    5. Μοχάμεντ Καρίμ Λαμρανί
      Πρωθυπουργός του Μαρόκο 1971-1972, 1983-1986, 1992-1994
      Ηλικία: 97 έτη και 259 μέρες
    6. Χιούν Σονγκ-γιονγκ
      Πρωθυπουργός της Νότιας Κορέας 1992-1993
      Ηλικία: 97 έτη και 355 μέρες
    7. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης
      Πρωθυπουργός της Ελλάδας 1990-1993
      Ηλικία: 98 έτη και 89 μέρες
    8. Γιασουχίρο Νακασόνε
      Πρωθυπουργός της Ιαπωνίας 1982-1987
      Ηλικία: 98 έτη και 233 μέρες
    9. Μπαμπικέρ Αγουαντάλα
      Πρωθυπουργός του Σουδάν 1969
      Ηλικία: 99 έτη και 319 μέρες
    10. Ντο Μουόι
      Πρωθυπουργός του Βιετνάμ 1988-1991
      Ηλικία: 99 έτη και 348 μέρες
Eμείς θα του ευχόμασταν να τα χιλιάσει πάντως επειδή ήμαστε large αλλά ειλικρινά, μάλλον δεν τα χρειάζεται.

Ο Πανηπειρωτικός Σύλλογος Πάτρας κόβει τη Πίτα του, την Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2017 και ώρα 11:00' το πρωί, στο ''Σπίτι του Ηπειρώτη'', Μουρούζη 14, Πάτρα




Ανακοίνωση-Πρόσκληση

Ο Πανηπειρωτικός Σύλλογος Πάτρας σας προσκαλεί στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας που θα πραγματοποιηθεί στο ''Σπίτι του Ηπειρώτη'',  Μουρούζη 14, Πάτρα, την Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2017 και ώρα 11:00' το πρωί. Θα προηγηθεί αρτοκλασία στον Ιερό Ναό Ευαγγελίστριας, για την εορτή του Αγίου Γεωργίου του εν Ιωαννίνοις, προστάτη του Συλλόγου μας.



Ο Γ. Γραμματέας               Ο Πρόεδρος
Πεππές Γεώργιος            Τσίρης Κων/νος